Mama'?
'Ja jochie'?
'Is dat een engel die ik hoor'?
'Nee jochie, dat is Rufus'.
'Rufus'?
'Ja, Rufus. Wel een engelenstem, maar hij is een mens'.
'Hij zingt zo mooi mama. Is hij verdrietig'?
'Nee, dat denk ik niet. Maar misschien vertolkt hij wel het verdriet van de wereld. En alle vreugde. Dat zou zomaar kunnen'.
'Het is net of hij mij kent, mama. Kan dat'?
'Wie weet kent Rufus ons allemaal wel. Is dat geen fijne gedachte? Dat Rufus ons allemaal een beetje kent'?
'Ja, dat vind ik fijn. Mama'?
'Ja jochie'?
'Waarom huil jij, mama"?
'Ik huil niet, schat. Ik ben gelukkig'.
Ómdat Rufus voor ons zingt'?
'Ja, omdat Rufus voor ons zingt. Dat tilt mama een beetje op. Begrijp jij dat'?
'Is dat dat je kunt huilen en lachen tegelijkertijd en dan een beetje zweeft in je hoofd'?
'Dat is het precies. Wat knap van jou'!
'Mama'?
'Ja knul'?
Ik hou van Rufus, en jij'?
'Ík ook jochie, ik ook'.
'Net als van pappie'?
'Nee, niet zoals van pappie'.
'Gelukkig maar. Want pappie ging zomaar weg. Doet Rufus dat ook'?
'Nee schat. Rufus zal er altijd zijn, als jij dat wilt'.
'Net als een beschermengel. Dan is hij toch een soort van engel, hè mama?'
'Precies. Rufus is toch een soort van engel'.
Voor D.
zondag 20 mei 2007
Rufus Wainwright - Release The Stars
Geplaatst door Peter op 20:14
Labels: Baroque Pop
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen